اخبار ، مقالات و اطلاعیه های بانه سرویس

بلاگ بانه سرویس

اخبار ، مقالات و اطلاعیه های بانه سرویس

مياساي از آموختن يك زمان ، به "دانش" ميفكن دل اندر گمان ( فردوسی )

نکاتی در مورد تلویزیون HDR

چیزهایی که قبل از خرید تلویزیون HDR باید بدانید

تلویزیون HDR
تلویزیون HDR

در جهان تلویزیون‌ها هر روز شاهد تکنولوژی‌های جدید هستیم. تلویزیون HDR یکی از این تکنولوژی‌های جدید است. HDR مخفف “High Dynamic Range” به معنی محدوده دینامیکی گسترده است.
HDR در مورد پیکسل‌های بیشتر نیست. هر تلویزیونی که توانایی پخش ویدیوهای HDR را داشته باشد، قادر به پخش ویدیوهای ۴K نیز هست. در عوض، HDR تصاویری با روشنایی و تاریکی گسترده‌تر با نمایی بهتر در روی صفحه تلویزیون می‌سازد. این عالیست، این چیزی است که همه طالب آن هستند. اما مانند بیشتر تکنولوژی‌های در حال پیدایش، موانع زیادی بر سر راه استفاده‌کنندگان وجود دارد. از قیمت‌های بالا گرفته تا کمبود منابع ویدیویی، چیزهای زیادی برای مصرف‌کننده وجود دارد که باید آگاه باشد.

ویدیوی HDR چیست؟

اگر کلمه‌ی HDR به نظرتان آشنا می‌آید، به این دلیل است که شاید آن را در دوربین تلفن هوشمندتان دیده باشید. هنوز در عکاسی، HDR یک راه‌حل در دسترس برای مشکلات رایج است: این قابلیت جزئیات نواحی تاریک و روشن عکس را معمولاً با ثبت چندین تصویر متفاوت و پشت سر هم و ادغام آنها در هم به ارمغان می‌آورد. اما مشکل در اینجاست که چنین عکسهایی، اغلب مانند نقاشی و غیرطبیعی به نظر می‌رسند.
ویدیوهای HDR متفاوتند. آنها با تفاوت‌های ظریف و جزئی با آنچه که در زندگی واقعی می‌بینید، بسیار طبیعی به نظر می‌رسند. این قابلیت می‌تواند نور کافی را ایجاد کند تا انعکاس نور از یک سطح کرومی را شبیه‌سازی کند و تاریکی کافی را نیز ایجاد کند تا سیاهی یک قطره نفت را شبیه‌سازی کند. در هر دو حالت، شما هنوز می توانید شاهد بهترین جزئیات و دقیق‌ترین سایه‌ها باشید. HDR با استفاده از فیلترها و جلوه‌های نوری عجیب و غریب، کنتراست غیرواقعی نمی‌سازد. در عوض، از تکنولوژی‌های جدید پنل نمایش با پالت رنگ گسترده‌تر و هماهنگ‌تر همراه با کدگذاری خاص ویدیویی کنتراست واقعی‌تری می‌سازد.
برای اینکار شما به نوع خاصی از تلویزیون برای دیدن ویدیوهای HDR به درستی و همچنین نوع خاصی از منابع تصویری نیازمندید. در بهترین حالت شما شاهد رنگ های عمیق‌تر و بسیار دقیق هستید، و جلوه‌های نوری بسیار زنده و واقعی به نظر می‌رسند.

تلویزیون های HDR اساساً چقدر متفاوتند؟

HDR با نوع خاصی از تکنولوژی صفحه نمایش گره نخورده است، اما تقریباً تمام تلویزیون‌های HDR ویژگی‌های مشترکی دارند. شرکت‌های Vizio، Sony، Samsung، Panasonic، LG، TCL و Hisense همگی تلویزیون‌هایی ساخته‌اند که قادر به پخش تصاویر HDR هستند و به طور اساسی تلویزیون‌های پرقدرت ۴K هستند. این تلویزیون‌ها می‌توانند روشنایی واقعی را تولید کنند – روشنایی کافی برای اینکه مانند نور خورشید یا صحنه‌ی انفجار بسیار خیره کننده به نظر برسند. سیستم پس‌زمینه‌ی این پنل‌ها نوری بیشتر از ۱۰۰۰ نیت* ایجاد می‌کنند – برای مقایسه باید گفت که اکثر تلویزیون‌های HD و Full HD در حد ۳۰۰ یا ۴۰۰ نیت روشنایی ایجاد می‌کنند. علت و لزوم این میزان روشنایی چیست؟ با چنین اوج درخشندگی، کنتراست بین نواحی تاریک و روشن (یا روشن و روشن‌تر) یک صحنه بسیار مشخص و آشکار است.
همچنین بیشتر تلویزیون‌‌های HDR تلویزیون OLED نیستند. آنها از پنل‌های LCD استفاده می‌کنند چونکه روشنایی بیشتری از OLEDها ارائه می‌دهند. اما به دلیل اینکه OLEDها سیستم نور پس‌زمینه ندارند (هر پیکسل به طور جداگانه خاموش و روشن می‌شود) می‌توانند بیشتر تاریک شوند و از این رو رنگ سیاه عمیق‌تری تولید می‌کنند. در آغاز سال ۲۰۱۶ ال‌جی و پاناسونیک هر دو تلویزیون‌های ۴K OLED را معرفی کردند که قادر به پخش تصاویر HDR بودند.

آیا رنگ‌ها در تلویزیون‌های OLED بهتر به نظر می‌رسند؟

در یک کلام، بله. رنگ ها در این آخرین مدل‌های ۴K بسیار بیشترند و در نتیجه بهتر به نظر می‌آیند. به همین دلیل محتوا و تلویزیون هر دو فراتر از فضای رنگ و عمق بیت تلویزیون‌های HDی معمولی و رایج حرکت می‌کنند. تلویزیون‌های HDی رایج برای نمایش رنگ از استانداردی ۲۵ ساله‌ که به نام Rec. 709 شناخته می‌شود، استفاده می‌کنند. این یک استاندارد قدیمی است که فضای رنگی ۸ بیتی را برای سازندگان تلویزیون توصیه کرده است. اکنون استاندارد جدیدی وجود دارد: تلویزیون‌های ۴K و محتوای مرتبط با آنها فضای رنگ ۱۰ تا ۱۲ بیت را نشانه رفته‌اند که به استاندارد Rec. 2020 مشهور است. این استاندارد ترکیب رنگی بیش از ۶۰ برابر بیشتر از استاندارد Rec. 709 نشان می‌دهد. وسعت رنگ در استاندارد Rec. 2020 حتی وسیع‌تر از فضای رنگ DCI-P3 است که برای پروژکتورهای حرفه‌ای دیجیتال تعیین شده است.
محتوا می‌توانند برای فضای رنگ گسترده‌تر ارتقا داده شوند و تکنولوژی‌های بهینه‌سازی رنگ مانند quantum dots می‌توانند کمک کنند تا رنگ‌ها با دقت بیشتری نمایش داده شوند. ترکیب رزولوشن ۴K، روشنایی فوق‌العاده، کنتراست بهبود یافته و رنگ‌های بیشتر دلیل تماشایی‌تر بودن ویدیوهای HDR است.

چگونه مطمئن شویم که تلویزیونی همه آن چیزها را دارد؟

معاهده‌ی UHD، گروهی متشکل از سازندگان تلویزیون، ارائه‌ دهندگان محتوا، و شرکت‌های پخش و توزیع است که نشان “Ultra HD Premium” را برای بعضی از تلویزیون‌ها تصویب می‌کنند. این نشانها به تلویزیون‌هایی داده می‌شود که ترکیبی از رزولوشن بسیار شارپ و واضح، محدوده دینامیکی گسترده و وسعت رنگ بسیار گسترده را ارائه می‌دهند.
برای واجد شرایط شدن، یک تلویزیون باید رزولوشن حداقل (۳۸۴۰×۲۱۶۰ (۴K، ساپورت رنگ ۱۰ بیت، توانایی استفاده از منابعی که از فضای رنگ استاندارد Rec. 2020 استفاده می‌کنند و توانایی نمایش حداقل ۹۰ درصد از فضای رنگ DCI-P3 را داشته باشد. از نظر محدوده‌ی دینامیکی، نشان Ultra HD Premium قابلیت تطبیق با هر دو نوع صفحه نمایش LCD و OLED را دارد. برای پنل LCD تلویزیون واجد شرایط باید سطح روشنایی بالاتر از ۱۰۰۰ نیت و سطح سیاه کمتر از ۰.۰۵ نیت را داشته باشد. برای پنل OLED تلویزیون واجد شرایط باید سطح روشنایی بالاتر از ۵۴۰ نیت (یادآور می‌شود که تلویزیون‌های OLED نمی‌توانند به روشنایی فوق‌العاده دست یابند) و سطح سیاه کمتر از ۰.۰۰۰۵ نیت (یادآور می‌شود که تلویزیون‌های OLED می‌توانند به تاریکی فوق‌العاده دست یابند) را داشته باشد.
برای اعطای نشان Ultra HD Premium، اتحادیه UHD همه پارامترها را در آزمایشگاه تست می‌کند. اگر تلویزیونی این آزمایش‌ها را با موفقیت بگذراند، نشانی مانند نشان زیر دریافت می‌کند:

تلویزیون HDR
تلویزیون HDR

چه چیزی را در اَبَر تلویزیون‌های جدید تماشا خواهیم کرد؟

چیزی که باید انتظارش را داشته باشید این است که ویدیوهای ۴K HDR بسیار سخت‌تر از ویدیوهای ۴Kی معمولی یافت می‌شوند.
شاید بهترین فرمت شناخته شده‌ی HDR فرمت Dolby Vision باشد، یک فرمت اختصاصی که نیازمند تلویزیون سازگار با آن همراه با یک دکودر نصب شده بر روی آن است. از نظر آینده‌ی فرمت، دالبی ویژن از دیگر فرمت‌ها جلوتر است: این فرمت می‌تواند عمق رنگ ۱۲ بیت (۶۸ میلیارد رنگ) را بکار برده و برای پشتیبانی از سیستم‌های نور پس‌زمینه که حداقل ۴ برابر قدرتمندتر از تلویزیون‌های HDR فعلی هستند طراحی شده است. شرکت Vizio اولین شرکتی بود که در سال ۲۰۱۵ تلویزیون سازگار با دالبی ویژن را روانه بازار کرد و شرکت‌های ال‌جی، فیلیپس و تی‌ال‌سی تلویزیون‌هایشان را با قابلیت پشتیبانی از دالبی ویژن در نمایشگاه CES 2016 معرفی کردند. شما می‌توانید محتوای دالبی ویژن را در حال حاضر از شرکت Vudu تهیه کنید و نتفلیکس نیز به زودی به این بازار خواهد پیوست. بعضی از دیسک‌های بلو-ری نیز بصورت دالبی ویژن ارائه خواهند شد.
فرمت دیگری که وجود دارد HDR 10 نام دارد. این فرمت توسط تمامی دیسک‌های بلو-ری ساپورت می‌شود و اتحادیه‌ی UHD نیز در پشت آن است. فرمت HDR 10 فقط رنگ‌های ۱۰ بیتی را ساپورت می‌کند، اما قطعاً تا پایان سال جاری میلادی شاهد محتوای HDR 10 زیادی خواهیم بود. بعضی از مدل‌های تلویزیون قابلیت پخش هر دو فرمت را دارند. ال‌جی، فیلیپس و تی‌ال‌سی اعلام کرده‌اند که تلویزیون‌های جدیدشان قابلیت پخش محتوا در هر دو فرمت دالبی ویژن و اچ‌دی‌آر ۱۰ را دارند.

*این واحد از تقسیم چگالی نور یا Candela بر مساحت به دست می‌آید و میزان نور منتشر شده از یک سطح را توصیف می‌نماید. بهترین کاربرد آن سطوحی هستند که به یک میزان در کل سطح خود روشنایی ایجاد می‌نمایند و به همین دلیل است که از آن برای توصیف روشنایی نمایشگر استفاده می‌شود.این واحد به فاصله از منبع نور ارتباطی ندارد. عبارت درست واحد آن cd/m2 است اما به صورت غیر رسمی از کلمه nit هم استفاده می‌شود.

کلیه حقوق برای بلاگ بانه سرویس محفوظ می باشد. کپی برداری از مطالب تنها با درج لینک فعال به مطلب مجاز می باشد..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *